istanbula geldim. apar topar. cat die. plansiz programsiz. gelmem gerekti geldim. crs gunu hayatimin en guzel gunlerinden birini gecirdim. belki son 7aydir hayatimin en guzel gunlerini geciriorum.
bilmek kotu bir sey.gidecegini bilmek, yoksunluk hissini yasamak, sabahin 5inde uyanip evet bugunden sonra uzunca bir sure goremicem demek bunu iliklerine kadar hissetmek, oturup aglamak o an yapilabilcek en mantkli eylem gibi gorunmesi, ama bitecegini de bilmek.. guclu gorunmeye calismak su gun surda zamanin durmasi icin dua ederken bikac gun sona gecmesi icin dua etmek.
uzgunum cok uzgunum. kimse bilsin istemiorum aslinda. biliorum ilk bikac zaman haplar sona biraz daha sonra biraz alkol arkadaslar..
itiraf etmekten cekinsem de dayanabilir miyim korkusu yasiorum. ama guclu olmam gerektigini de biliorum. sonucta bu bir "surec" ve gececek. bunu biliorum tek sanssizlik bunu suan hissedemiorum. .
