delirdim sanirim ben, bi mani hali sonsuz, sanki butun dunya donuyor ben duruyorum bi tepede tek basima, sakince, huzurluca, dunyadan ve herseyden bagimsiz.. sanki rollercoasterdayım ve artik korkmuyorum, sanki onumde acilan her kapi ne tarafi secersem seceyim "iyi"
sanki aslinda iyi ya da kotu yok da bizim onlari nasil adlandirdigimiz var, daha dogrusu nasil adlandirmayi sectigimiz.. bizden cooook yuce bi guc var ve truman show un yonetmeni o, ancak replikleri bize birakmis, sahne bitiyor bazen bazilarinin hayatlarindan cikiyoruz ya da onlarin sahneleri bitiyor. ancak biz yaziyoruz replikleri.
ayyyy, duyan da amerikayi yeniden kesfettigimi sanir! :)
ya ben delirdim manik donemdeyim, ya da boyle olmasi gerekiyor. ancak hissettiklerim bunlar. olaylari cok yonlu gorme, secimler, kararlar.. bizim disimizdaki kararlar.. bunlarin hepsi guzel seyler..
delirdim diye de dusunmuyor degilim.
ya bugun yasadiklarimiz bi sure sonra anlamini degil ancak onceligini kaybedince "koy gotune gitsin" moduna geciyoruz ya, onun rahatligi belki de..
dedim ya, daha dogrusu 5 yil once demisim, ben ne dersem sen inanma.. ben degisirim cunku, devamli degisirim ya da hep sabitim.
dualite bu ara en cok kafami karistiran. hos gecen gun bunu da anlamdirmistim ya, hadi hayirlisi...
btw, yarin ankaraya gidiorum bakalim ankara ve istanbul bana neler getiricek..
