yaninda hic korku hissetmedigim, tumuyle guvende oldugum, aidiyet duygusu olmayan bi yere ait olamayan insandan farkli hissettigim ilk kez, yaralarimin kabuk bagladigi, sakin, guzel, hep neseli, mutlu bi insan oldugum, cocuk gibi simarabildigim tek yer onun yani belki de...
belki de bu yuzden o bir mucize...
