gunesli bigunde, ilk mentor'umun yazdigi bi yaziyla tum gun degisebilir. gun hala gunesli, ancak sen pms dersin ben herkes kendi bu havada sokaklara atip kendini sosyallesmek "zorunda" hissederken, sirf bu zorunluluga karsin yataktan cikmamak derim, ya da hicbise demem. "social obligations"dan zerre nasip almamisim, seni sevmiyorsam direk soylerim ya da sirf birilerine ayip olmasin diye cikamam onlarla disari. aslinda boyle yapanlar bildigin ikiyuzluler, attention whore'lar, ilgili orospulari. neyse, aslinda cok farkli bi yerdi baslarken soylemek istedigim.
"kacamakti, kacamamak oldu" demis bi yazisinin sonunda. vay aminakoyim diyemedim tabii, bi insan nasi boyle bi cumle yazar onu dusundum. nerdenn nereye dedim... sonra dedim cevreme baktim, herkesin hayati bu olmus falan.
sadece cumleyi cok begendim, yazinin hepsini? orasi tartisilir.
yola cikasim var, birini daha bulsam yuru haftasonu gidiyoruz, parayi falan siktir et, otobuslerde vakit geciremem deyip, en yakin gorunumlu uzak bi yer (bozcaada?)e gidilebilir. ancak kimseyi road trip kafasi icin yakin goremiyorum. tek basima cok sikici, hem ne anlami var "aaaaaa bu benim sarkim" ya dicek biri yokken tek basima yola cikmanin.
cok uzak bi yola gidip donmus olmanin huzuru denen bisey var aslinda. sirf bunun icin bile yola cikilabilir.
hayatin her anlamini ekonomi teorilerine gore aciklamaya baslayali cok oluyor.
bi kedi bile istedigini elde etmek icin bu kadar acik iletisim kurarken insanlar neden yapamiyor onu dusunuyorum suan yoda faresini yataga getirmis boynumda yatarken.
yine bir orhan pamuk boslugundayim, otobuslerden inip otobuslere binen. wait, 2 dakika once otobuslerden nefret ediyorum demistim galiba. ancak o yeni hayati icin bunun uygulanabilir tek gercek olduguna inaniyordu; dilemmasi ise buldugu an yeni hayatini olmesiydi. olmedi canim, spoiler alert dememe gerek yok, bu kadar metaforu anlayabilen biri varsa gelsin 2 dakika bise dicem ona...