hayatimin ozeti iste.
bu kadar.
bugun 2 kere ofke patlamasi yasadim, cok cok cok degisken bir ruh haline sahibim. bi ara tamamen tukenmislik sendromu yasiordum, 5 dakika sonra ise gayet mutlu mesut kahkalar atiyordum. az once de oyle gayet mutluydum sonra uzuldum.
burda yazan kisi sen bilme bu yaziyi okuma da. zira gerek gormuyorum.
zaten okutur muyum sana,
sanmiorum ne blogumun adresini gondereyim ne baska bise..
finallere 1 saat calismadan giriorum. cok halsiz ve yorgunum.
ama iyiniyetime kimse inanmiyor. uzgunum.
3 yildir tanidigin bir zamanlar cok yakin oldugun adam da...
cok kisa zamanda tanistigin, seni birkac kere goren adam da...
sevgilin olan hayatini verebilecegini dusundugun, her adiminda dusundugun adam da..
bu kadar mi kotuyum ben, bu kadar mi evil bi halim var, bu kadar mi guvenilmezim...
evet oyleyim.
o yuzden kimse guvenmesin bana.
bende kimseye iyi davranmayim. hem banane canim. herkes ne hali varsa gorsun. benim niye umrumda olsun ki... yardim istersen evet, ama otesinde ben yokum. herkesten oldukca uzaktayim.
uzak kalmayi da seciyorum, bi nevi "yalnizim cunku raziyim..." durumu.
belki en guzeli. kimse tanimasin bilmesin beni, gerek gormuorum, oyunlarimi da buna gore oynucam bundan sonra. ne kadar gizlenirsem o kadar acik ediorum demek ki.
her an gidebilir halime aldaniyorlar belki, belki umursamazligimdan, belki oyle gorundugumden...cok da umrumda degil zaten. ne onemi var kim hakliysa...
"herkes gibi" bu uzdu beni. tam da nazim hikmet tekrar turk vatandasligina gecmisken...:
gönlümle baş başa düşündüm demin
artık bir sihirsiz nefes gibisin
şimdi ta içinde bomboş kalbimin
akisleri sönen bir ses gibisin
maziye karışıp sevda yeminim
bir anda unuttum seni, eminim
kalbimde kalbine yok bile kinim
bence artık sen de herkes gibisin
