bazen sen karsidakini cok seviyorsun, onemsiyorsun ne bileyim. hayatini ona adamiyorsun da oyleymis gibi oluyor iste. her sey o oluyor zamanla. sen de -cok afedersiniz son zamanlardaki favori repligim- bok varmis gibi evet aynen boyle cok buyuk bi bok varmis gibi kendini onunla ozdesletiriyorsun. ne bileyim her an o varmis gibi dedim ya, bilen bilir iste.
sonra ne oluyor?

o bunu gormuyor, birak gormeyi adam fark etmiyor bile. hadi iyimserim bugun, adam goruyor ancak umursamiyor. sen aklindan "ya naparim da bu biraz mutlu olur" derken, adam sen yokmussun gibi davraniyor, seni unutuyor, yoksun diyor... alismani bekliyor bu da baska bi boyutu da neyse!

"ben her seyi onun icin onun yaninda yaparken, o hepsine uzaktan bakardi bir yabanci gibi.. her sozumu dinliyor gibi beni kandirirken icimden gelen binlerce ses bastirirdi sesimi..." den farkli olarak burada bi "o" yok. sen almissin gerceginden farklilastirmissin, adeta meta yapmissin ama bakiyorsun ki yok. artik oyle bir durum ki, zaten olsa da fark etmez olmasa da...

bu kendini cokca onemseyen, hatta kendini hic onemsemeyen insanlarin sorunu. bazen sana oyle davranmayanlara sen de oyle davranmamalisin. ogrenmek lazim.

o gitmis, belki sen onun icin "hic" olmamissin, o sensiz, sen onun hayatinda daha yokken ki gunlerine donmus.. hatta daha bile gerilere... ne yazik ki onune degil arkasina bakiyor. bu durumda nasi kirarsin ki o zaman tunelini? buna gucun var mi? buna deger mi? artik kelimeler ayni anlamlarina mi geliyor? yoksa tamamen anlamlarini mi kaybetti?...

uzulursun o cok gercektir. o kadar gercektir ki hayatin o olur bi sure. uzuntu. ancak hayatinin baska bi "o" belki de "0" yok olmasindan daha iyidir dersin. yasarsin...


neymis? bi insana cok deger verirsen ya onu kaybedermissin, ya kendini...