dile kolay 3 aydır yazmamısım nerdeyse. nerdeydim ben 3 aydır? en son mart 24u hatırlıyorum gerisi yok... kedisimiz scarface imizin ardından ankaraya gittim, tabii ki 7sinde ictik, yazsam her gun ayri bir senaryo her gun ayri bir film cikar(adamin birinin siz hic senaryo yazmayi dusundunuz mu demesi gibi) ama yazamamisim, yazmaya vaktim olmamis, ya da gectim yazmak icimden gelmemis.

neden acaba? artik kendimi anlatmak cok mu slklcl geliyor bana? –yazar burda sizofren oldugunu kabul edip icses gorunumlu 2.ruhuna soru yoneltiyor--

mart 24den sonrasi iste, is burda eglenceli gecti falan derken, gecen hafta istanbul, gayet eglenceliydi benim icin. hemen hemen herkesle gorustum sanirim, sadece bi gece sarhos oldum halbuki az icmistim demek ki buraya yazmamayi uygun gordugum maddeler mutsuz oldugumda beni cat diye etkileyebiliyor. not2self: artik eskisi gibi degilsin.

neyse, bence cok eglenceliydi hayatinda 2.kez sarhos olan biri icin. komik. ama nedenini biliyorum, oncesindeki kafa karisikligi, ne yapmam gerektigini bilmemek,arada kalmak ki –fucking feelings- en nefret ettigim olay.

heaa bu arada, sarcastic oldum ben gene kimse beni ciddiye almadi, pardon cok ciddiye aldilar sanirim 5 dakikada bir “saka yaptim lutfen ciddiye almayin” demek zorunda kaldim. neden mi? biliyorsun her zaman boyle bi insandim, hicbise degismedi, insanlar komik, insanlar hala tepkisel, insanlar hala kendini cooooook onemsiyor da ondan.egolari o kadar yuksek ki, kacasim geliyor. en iyisi de dalga gecmek-hayir ben dalga gecmem benjamin.

ben de onemsiyorum, evet bi kendini begenmislik, bi simariklik, aman ben ben ben her seyin iyisini bilirimcilik var suan ustumde her zamandan cok, ki simarik bi insanim herkes bilir.duzeltiyorum zira, feyza the great neler dedi neler bana... biraz,biraz mı!!?- karmam sicti da..note2self2: bi karma list cikar acilen.

neyse boyle ne diyorduk, ben guldum eglendim geldim. bu aradaki disaridaki imajimla icerideki imajimin farkli olmasi uzerine de sevgili zekamı kullanarak-duygusal olandan bahsediyoruz heralde- analiz yaptim, bilirsin bos islerin adamiyimdir ben blog. f. case ine baktim dedim ki,( o f. kisisine de neler yaptim anlatmiim karmam iice sicmasin blog ama denyoymus bosa asik olmusum anladim) bu adam bana hic inanmadi neden, hep dalga gectigimi dusundu. –ki biliyorsun hayatimda bi kere ciddi ciddi birini dinlicekken de adam tasak geciosun deyip gitmisti— neyse, iste galiba ben bu sekilde cover etmek zorunda gibi hissediyorum kendimi, umursamaz gorunerek; yalan aslinda bak asil yalan bu. bildigin hayvanlar gibi de umursuyorum, ama ya gosterirsem de yaralarimi gorurseler de, aman daha fazla acitirlarsa da? hos,

artik yaralarimla oynamiyorum, kanamiyorlar bile, nasil bir seydi eski zamanlar hatirlamiyorum.. su blogda adi gecen bi donem asik oldugum adamlardan biri-asik mi yalannnnnnnn- kendisi ile bulustuk dun sabah. ben ne yuzsuz bi insanim, sana karsi bir sey hissetmiyorum dedim. tabii ki benim de gozlerim doldu sonra, ama bi dakka o terk etmisti beni!-

neyse blog, neden yazdim bunlari hic bi fikrim yok, twitter a dewamli yaziyorum zaten, sozluge de. bitmek tukenmek bilmez bi kendini anlatma cabasi.

halbuki anlatcak cok sey var, oysaki ben mutlu anlarimda ne fotograf cekerim ne biseyler yazarim, hatta ben mutlu oldugumda ictigimi bile cok az hatirlarim..

blog taa 4 yil once yazmistim ya, (bkz: ozel hayatini desifre eden insan modeli)

aa blog bi de uzunca bi aradan sonra kendimi ciddi ciddi, dogru duzgun anlatmak istedigim birini gormus olabilirim. that’s all.