beni böyle bırakıverdi telve gibi. kendi falıma kapandım: fincanda ters duramadımönce tabağıma, sonra şehre aktım.
nazar olsam ruhuma değecektim. aşka sebep ararken aşkla neticelendim.

note to self: insan, kendiyle seyahate cikmasina izin verilmedigi bir iliskiler yumaginda nefes alabilir mi. iste tam da bu yuzden, hepsi bu yuzden.

iliskiler, kisinin oz beklenti ve arzularini gerceklestirmesi icin insa ettigi birer settingden baska ne ki. [self image'dan bahsederken adeta bir tur mesru mudafaa yapiyormuscasina kendini guvende hisseden ifadeni hic unutmayacagim]
'sadakat'i yorumlayamaz hale gelmem/veya aslinda hic yorumlayamamis oldugumu itiraf edebilmem bir gelisme sayilabilir mi? azap var, 'vicdan' yok. verecegim herhangi bir tepkinin anlamsizligini dusundukce, duydugum azap da artiyor. hayati verdigim tepkilerle bir nebze olsun renklendirirken, senin karsinda hicbir sey yapmak istemiyor olusumu neye baglayacagimi bilemedim. seni neye alet ettigimi bulamiyorum. seni serbest biraktigimdan beri, setting'imi kaybettim. seninle birlikte olma sebebimi unuttum.

iste bende gordugun hicedim bu./[pic-edim de.]