anlam veremiyorum herkesin mutlu olup benimse bu durumda olmami anlayamiorum? zamaninda hic begenmediginiz adamlarin suan super olmasini anlayamiorum.. herkesin en boktan zamanlarini gordugunuz insanlar su an cok mutlu..
ben mi?
yalniz, guveni kirilmis ve de uzgun..
uzgunum iste, otesi yok, resmen icim acior. icim hem de oyle bi acior ki, onarilmasi mumkun degilmis gibi duruor.. ne kadar caktirmasam da oyle iste..
icim acior, mutlu gibi yapmaktan yoruldum..
icim acior.
bu kadar, daha fazlasi degil..
uzgunum can acim gecicek gibi degil, sana dair bildigim her sey yok, ne yazik ne kadar yazik.. atlattigim sandigim herseyi atlatamadigimi goruorum, canim daha da cok yanior.. susmak cesaret istior bugunlerde ve ben susuorum olumune susuorum ustelik.. konusursam canini cok yakarim biliorum onun yerine kendi canimi yakiorum.. cok icim acior dedim ya, sen bunlari anlayamazsin.. hem nerden anlayasin ki.. nasil anlayasin? neyse, konusmak yeterince can yakici. aklimdaki sesler de kaybolsun bi an once. tek dilegim bu. kimseyle gorusmek istemiorum, kimsenin ikiyuzlu--ya ama berbat biri ama birlikteyiz iste-laflarini duymak istemiyorum, en azindan hala birlikteler cunku..
bense yalniz,
bildigin yapayalniz..