"nefreti aşmanın tek yolu var “affetmek”...başkalarını affettiğimizde biz özgürleşiriz.nefret hayattan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi engeller.nefret dolu bir hayat, mutsuz bir hayattır.affetmeyi seçtiğinizde kimse size borçlanmayacaktır.yani şartlı affetme yoktur.diğer insanın da sizi affetmesini, değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını beklemeyin.affetmek bir seçimdir...amacı sizin rahatlamanızdır, sizin özgürleşmenizdir.affetmek kolay değildir. fakat özgürleşmek için gereklidir.çoğu insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulduğu anlamına geleceğini sanır.oysa affetmek, geçmişteki anıların boyunduruğundan kurtulmak, hayatımızı kontrol altında tutmasına son vermek demektir. affetmek kırgınlığın, küskünlüğün, nefretin hapishanesinden özgürlüğe kavuşmaktır. affetmek artık acıyı hissetmemektir.“duygusal unutma” affetmenin diğer adıdır."
(bkz: schiller)

"her yağmur damlası bir yeşil yaratmak içindir. sanmasınlar yıkıldık,sanmasınlar çöktük. bir başka bahar için sadece yaprak döktük."

mevlana

yesili bu kadar cok sevmemin nedeni.