"ben seni hiç üzemem
papatya çayı yapmak isterim sana
sonra portakal çayı
fume lapsang souchong çayı
ama ben seni hiç üzemem
deliririm yalnızca
sessizce tek başıma deliririm
beni la pais'ye koyarlar
koyu türk çayi içerim orada yalnızca."

kendini truman show da sanan insan

delirdim sanirim ben, bi mani hali sonsuz, sanki butun dunya donuyor ben duruyorum bi tepede tek basima, sakince, huzurluca, dunyadan ve herseyden bagimsiz.. sanki rollercoasterdayım ve artik korkmuyorum, sanki onumde acilan her kapi ne tarafi secersem seceyim "iyi"
sanki aslinda iyi ya da kotu yok da bizim onlari nasil adlandirdigimiz var, daha dogrusu nasil adlandirmayi sectigimiz.. bizden cooook yuce bi guc var ve truman show un yonetmeni o, ancak replikleri bize birakmis, sahne bitiyor bazen bazilarinin hayatlarindan cikiyoruz ya da onlarin sahneleri bitiyor. ancak biz yaziyoruz replikleri.
ayyyy, duyan da amerikayi yeniden kesfettigimi sanir! :)

ya ben delirdim manik donemdeyim, ya da boyle olmasi gerekiyor. ancak hissettiklerim bunlar. olaylari cok yonlu gorme, secimler, kararlar.. bizim disimizdaki kararlar.. bunlarin hepsi guzel seyler..
delirdim diye de dusunmuyor degilim.

ya bugun yasadiklarimiz bi sure sonra anlamini degil ancak onceligini kaybedince "koy gotune gitsin" moduna geciyoruz ya, onun rahatligi belki de..

dedim ya, daha dogrusu 5 yil once demisim, ben ne dersem sen inanma.. ben degisirim cunku, devamli degisirim ya da hep sabitim.

dualite bu ara en cok kafami karistiran. hos gecen gun bunu da anlamdirmistim ya, hadi hayirlisi...

btw, yarin ankaraya gidiorum bakalim ankara ve istanbul bana neler getiricek..

"nefreti aşmanın tek yolu var “affetmek”...başkalarını affettiğimizde biz özgürleşiriz.nefret hayattan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi engeller.nefret dolu bir hayat, mutsuz bir hayattır.affetmeyi seçtiğinizde kimse size borçlanmayacaktır.yani şartlı affetme yoktur.diğer insanın da sizi affetmesini, değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını beklemeyin.affetmek bir seçimdir...amacı sizin rahatlamanızdır, sizin özgürleşmenizdir.affetmek kolay değildir. fakat özgürleşmek için gereklidir.çoğu insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulduğu anlamına geleceğini sanır.oysa affetmek, geçmişteki anıların boyunduruğundan kurtulmak, hayatımızı kontrol altında tutmasına son vermek demektir. affetmek kırgınlığın, küskünlüğün, nefretin hapishanesinden özgürlüğe kavuşmaktır. affetmek artık acıyı hissetmemektir.“duygusal unutma” affetmenin diğer adıdır."
(bkz: schiller)

"her yağmur damlası bir yeşil yaratmak içindir. sanmasınlar yıkıldık,sanmasınlar çöktük. bir başka bahar için sadece yaprak döktük."

mevlana

yesili bu kadar cok sevmemin nedeni.

yemek olsam yesil fasulye olurdum, boyle citkirildim!
yanindaki olsam yogurt olurdum böyle bembeyaz..
tatli olsam baklava olurdum kat kat
icecek olsam su olurdum oyle saf...

butun gun arkadaslarimla gecti, arkadaslarim hala ve hala arkadasim dediklerim.. hayatimda olanlar, hayatimda olmayi hak edenler, hayatimda olmasini sectiklerim.. canlarim.. her zaman yanimda olanlar, ve her ne pahasina olursa olsun yanimda olacaklar.. seviorum onlari.. iyi ki varlar..

kim ne desin ne yaparsa yapsin, insanlarin takdir edilmeye, yureklendirilmeye ihtiyaci oldugunu dusunuyorum. ben de bunlardan biriyim, belki en basinda gelenim. bi guzel soz, bi gulumsemek, iyi bir sey. "iyi" iste, kolay olan. her zaman var olan. zor olan nefret etmek, kotulemek etc. ne kadar yorucu...

kimseye bagimli olmadigim icin sukrediorum yine. iyi kotu nasil bilmem ama dunya donuyor ve ben dunyamin donmesini istiyorum.seciyorum. dunya dursun birileri gelip bana yardim etsin diye beklemiyorum..

su sira bekledigim, istedigim, var olsun diye baktigim ask. aski seviorum, asik olmayi ozluyorum.birine hesapsizca seni seviyorum demek istiyorum...

peace..

bugunlerde bi sorgulama surecine girdim, yeniay basak da ondan da olabilir i really don't know n i don't care.
"cevrendeki en aptal insan kadar aptalsin" dedi biri ve ekledi:"yol sana guzel seyler getirecek biliyorum.." yol, gormesini bile guzel seyler getirior bu arada.. umarim herkese getirsin de..
neyse, dur ne diyodum: en aptal insan. aptalliklari, defolari, ikiyuzlulukleri, kiskancliklari.. bunlar da bende olmayanlar, onlara ait olanlar, onlarin degistirmeleri icin dua ettiklerim. nothing more. ben iyiyim, iyi oldugumu dusunuorum, iyi olmaya calisiorum en azindan belki en onemlisi: "iyi olmayi seciyorum.." onlara ait olanlarsa, benden bagimsiz. ben sadece ve sadece kendimden sorumluyum, baskasindan kendisini degistirmesini duzeltmesini isteyemem. ben ancak ve ancak kendimi duzeltebilirim. ne guzel ki, duzeltebilecek yanlarimi gorebiliorum..
insanlarla ilgili tespitlerim: yau kardesim beni sdc aglama duvari olarak kullanmayin, tabii ki birinin derdini dinlemek dahasi derdini bana acmasi cok guzel cok anlamli, ancak, derdinizin yukunu birakip gitmeyin. boyle insanlar var, ve bunu bi hak olarak gorebiliorlar zaman zaman. no, thanks. ben almayim.
ben yapayalniz olsam da mutluyum zaten.
birbirimizi kullanmayalim, iletisimi alis veris olarak gormeyelim. bu tespitten sonra cogu insani cikardim hayatimdan. yanimdakilerle mutluyum zaten. digerleri mi? sag olsun, selami gelsin annemin deyimiyle.
bunun disinda bi hayat var akip giden: "zihnimiz bi sungerdir, yuregimizse nehir.cogumuzun akmak yerine sunger gibi emmeyi secmesi ne garip..." demis halil cibran. cok da dogru demis. hayat akip gidiyor, ben icinde olsam da olmasam da.. ve de gayet guzel gidiyor. cevreme bakiyorum, her sey guzel, her sey mucize. ne alemi aglamanin sizlanmanin?
boyle yazinca hic mi uzulmuyorum aglamiyorum gibi olucak, yoo, her sey insanlar icin. ve olabilir. ancak basima gelen her seye sukrediyorum, gorunur de kotu olmasi ileride iyi olacagi gercegini degistirmiyor cunku.
hayat iste, akip gidiyor, durmuyor, yenileniyor her an, guzellesiyor, zaman zaman cookca acitior ama guzel.
yeterli.
bunlari ben mi kesfediorum, evet suan icin. kendim olarak, okuduklarimi duyduklarimi icsellestiriorum.
anarsist ve protest yanim? o duruyor o bir yere gitmez. "adaletsizliği engelleyecek gücünüzün olmadığı zamanlar olabilir. fakat itiraz etmeyi beceremediğiniz bir zaman asla olmamalı."

ayrica ve ayrica: ben birini seviyorsam, ki severim, bu ondan bagimsizdir, o sevsin sevmesin, ne derse desin.. o karar veremez sevgime.. insanlar herseyi bizim adina yapacaklarini dusunuyorlar ne garip...

boyle bi ruh halindeyim son gunlerde. ne bileyim, daha huzurlu gibi..

bi de affetmek var, once kendini, daha sonra digerlerini. bak affetmek onemli bi konu, bunu atlamamak lazim atladikca cogalir, cogaldikca birikir ve can sikar.. ne gerek var:)

iste boyle..