like dying in the sun

65 saat gibi bi surenin sonunda uyudum. mutluyum. gun nasi gecti hiic annatmiim.
o diil de....
aweanın aq ben. msglari gondermior aramiordu bgn bi ara..

belki yine gelirim. bilmiorum. maniclik ve depresiflik arasinda bi yerdeim. ben diorum bence ben yokum kimse gormuor beni. gorunmuorum. yokum bence evet kesinnikle.
bazen istediin gibi gitmeyebilior.
yorgunum cok fazla. bgn yine..
bu havada kemiklerimin ici usuor.
iyiyim ama ben. oldukca iyiyim. mutluyum hatta. neseliyim de oldukca. yetior gulmek eglenmek bana. umursamaz da degilim. sakinim. uyudum ya..iyiym evet oldukca iyiyim.. kuntis var bir de hep canim die hitap ettim canim benim bi insan. blogun olmazsa olmazı. ne diim aklima geldi:) opuorum artik bu seferlik affet:)

belki yine gelirim.

dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir
bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa
bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem
oysa ne kadar sakin sokaklar, kent ve bütün yeryüzü
ipince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne
sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz
belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün