soylemediklerin buyur icinde..

soylemedigin hersey, her suskunlugun kanserli bi hucre gibi cogalior; fark etmiorsun, yavasca oluceksin. hissediorsun anlam veremiorsun..

bencillik mi bu baska bisey mi bilmiorum, karsindakinin sen kotu biseler ona gore SOYLENME seklinde konusurken "biktim artik bu laflarindan yetti artik git baskasina anlat naparsan yap" derken,
sen,
dinliorsun, bu yaptigin bi lutuf degil hicbirsey, ama

sonunda
her turlu yanlis anlasiliorsun ya
ne diebilirim ki...

susmak yalniz birakmak mi acaba...

iyi tamam.

iyi tamam. nokta.
bu kadar ya "iyi tamam"
"ben bugun giderken dustum bayildim" -- "iyi tamam"
"butun derslerden kalmisim"--- "iyi tamam"
"dun giderken butun parami caldilar" -- "iyi tamam"
"elimi yaktım caydanlik devrildi" -- "iyi tamam"

iyi tamam. nokta. bu kadar iyi tamam ne demektir ya, bi siktir git, ben seni dinlemek istemiorum, msg attin musait misin diye ama, ben musait olmadigim halde ara dedim, disari bile cikmadim seninle konusmak icin, e burda da cok dikkat cekiorum ztn konusamiorum etc etc.

bi insan bi insani umursamadigini bu kadar mi belli eder...

bildiin susuorum, susucam da bikac gun. ne diebilirim ki, herseye "iyi tamam" diyen bi insana ne anlatabilirim ki...

ama ben boyle degilim biri bana bise annatiinda tum algilarimla onu dinniorum, annattina uzuluorum, konusuorum, kafasi dagilir diorum, ya da ne biliim bu kadar "umursamaz" bi tepki vermiorum..

hayatta hersey bu kadar basit iste, "iyi tamam" kelimesi kadar...

borderline

aci çekmek ne demek bilir insan çünkü hissettigin aciyi bile anlayamamak,kavrayamamaktir aciyi veren.rol yapmak aliskanliktir gerçegi kendisi bile bilemez aslinda -hissetmek- kaybettigi birsey hissettigini zannetmek her daim yasadigi gerçegidir.akil karisikligi yasar,birini çok sever hatta karsisindakine dünyada ondan daha iyisini bulamayacagini gösterir..kurbani ise kayitsiz sartsiz inanir. zaten bir borderline'i unutturabilicek tek sey belkide baska bir borderline'dir yazikki ilk deneyimden sonra ikinciyi denemek istemez kimse.akillidir,çekicidir,sanatçidir,bir borderline mekana girdiginde farketmemeniz olanaksizdir,etrafinda bir çekim halkasiyla birlikte gezer adeta.alir gider, inandirir,herseyin en iyisini yapar ama elbet bir gün baskalarini dünyanin en sanslisi(!)yapmak için gider..bir gün çok sever diger gün nefret eder kendisinden ,bir gün melektir bir gün seytan "o" önemlidir herkesten çok ve önemsizdir kendi derininde onu bu hale getiren çok derinlerdeki birseylerdir.çözülmesi zor birseyler,yorgundur gidip gelmelerden,aci çeker her defasinda ama en sasirticisi bir önceki iliskisini,sevgisini,acisini mutlulugunu sanki hiç yasamamisçasina unutur, her yasanilanin ardindan iyiliklerini ve kötülüklerini siler,ve hatta birseyleri silmek anliktir onun için kimse anlamaz neden diye sorgulayamaz...cevabi yoktur.ruhu yarali biridir o.

ama inandiramaz kimseye yasadiklarini..

ilgi cekmekle suclanir " gene neyin var daha az once cok iyiydin"sorusuna kendi bile cevap bulamazken,
baskalarina ne anlatmasi beklenir ki..
ozur diler hic durmadan"ozur dilerim tamam iyiyim ben yok biseim" yalani soyler..
maskelerini degistirir hep, yorulur yorgundur kisaca...

ben az konusuyorum, sen cok anla

sinavlar bitti etc etc..
ozge geldi istanbula gittik, hersey her zamanki gibi cook iidi i mean everything was awesome:)

but now,
hersey de cok ii degil galiba, ben slklLhan bi insanım, galiba gene slklLdlm
bi insanin bi lafina ya da smt else.

galiba maskeleme isini cok ii beceriorum, herkesten gizlenme isini coook ii yapiorum, ben diorum millete sanima inanma die,ama yok..

sakin sakin yasiorum iste, pc, kitap, how i met ur mother...

yeterince yeterli sanirim...

bazen bir adim sonrami bilemiorum, cogu zaman bilmiorum hatta, oysaki cok da planciyimdir, biseyler planliorum ya da planlamiorum bile.

sadece ..
bugun ruyamda biri
"insanlarin sana cok rahat ulasabilecekleri bi durumdasin, ama insanlara farkli yollarla ulasmayi dene.." dedi, duydum agliordu, bense gelir ve hanehalkiyla ilgili bi egri ciziordum ekonomi kitabının basina...

kendimi dusunemeyecek bir yerde olmaliyim ben, bu kadar cok ve hizli dusunmek bana gore degil..

"nerdeyim
kelebeklerden dokunuşlar alan bir yaprak gibi inceyim
para bozduranların az çok bildiği
adres soranların gene bildiği
bir sokakta bir aşağı bir yukarı
saatlerce dolaşanların hemen hemen bildiği
amansız bir güceniğim."

buyum iste.. bugun kimseyle fazlaca iletisime gecesim yok...

cok bikkinim ben bugunlerde, cok cekilmez oldum, kafam karisik, hic gecmeyen bi gripten muzdaribim, hayatimin yarisini nerde biraktim hatirlamaya calisiorum, sinavlar etc cok da umrumda degil su ara...
depresif kedi oldum ciktim ziyadesiyle.

kafam cok karisik, karar veremiorum, karar vermem gereken bi durum mu bu ona bile karar veremiorum, kiminle konussam gecmio

huzursuzluk bu gecmeyen hic bitmeyen
rahatsizlik bu..