borderline

aci çekmek ne demek bilir insan çünkü hissettigin aciyi bile anlayamamak,kavrayamamaktir aciyi veren.rol yapmak aliskanliktir gerçegi kendisi bile bilemez aslinda -hissetmek- kaybettigi birsey hissettigini zannetmek her daim yasadigi gerçegidir.akil karisikligi yasar,birini çok sever hatta karsisindakine dünyada ondan daha iyisini bulamayacagini gösterir..kurbani ise kayitsiz sartsiz inanir. zaten bir borderline'i unutturabilicek tek sey belkide baska bir borderline'dir yazikki ilk deneyimden sonra ikinciyi denemek istemez kimse.akillidir,çekicidir,sanatçidir,bir borderline mekana girdiginde farketmemeniz olanaksizdir,etrafinda bir çekim halkasiyla birlikte gezer adeta.alir gider, inandirir,herseyin en iyisini yapar ama elbet bir gün baskalarini dünyanin en sanslisi(!)yapmak için gider..bir gün çok sever diger gün nefret eder kendisinden ,bir gün melektir bir gün seytan "o" önemlidir herkesten çok ve önemsizdir kendi derininde onu bu hale getiren çok derinlerdeki birseylerdir.çözülmesi zor birseyler,yorgundur gidip gelmelerden,aci çeker her defasinda ama en sasirticisi bir önceki iliskisini,sevgisini,acisini mutlulugunu sanki hiç yasamamisçasina unutur, her yasanilanin ardindan iyiliklerini ve kötülüklerini siler,ve hatta birseyleri silmek anliktir onun için kimse anlamaz neden diye sorgulayamaz...cevabi yoktur.ruhu yarali biridir o.

ama inandiramaz kimseye yasadiklarini..

ilgi cekmekle suclanir " gene neyin var daha az once cok iyiydin"sorusuna kendi bile cevap bulamazken,
baskalarina ne anlatmasi beklenir ki..
ozur diler hic durmadan"ozur dilerim tamam iyiyim ben yok biseim" yalani soyler..
maskelerini degistirir hep, yorulur yorgundur kisaca...