kapitalizmin kölesi, izmir sevgilisi

Izmiri coooook seviorum cooook... Soyle bi alsancaga insem ara sira da olsa, soyle bi yurusem, eski gunleri hatirlasam..cook mutluyum cook... seviorum iyi ki bu sehirde yasiyorum..
Yine bi ton sac ve cilt bakim urunu aldik, tabii ki cagdas finansman teknigi olarak Ozge'yi kullanarak tabii..:) Bu ne alma istegidir, bu ne anlamsiz bir istir, ne pahaliliktir.. Ama napalim bolluk ve bereketi kendimize cekiyoruz, tabii sukrederek...

neseli bir ameliyatın anatomisi

evet ben ameliyat oldum.
hemde sol bilegimden. sag elimden daha cok kullandigim elimin bileginden. hemde hersey cok cabuk oldu, şen şakrak gülerken falan-tabii canım yanarken- aldilar kisti.
hersey neşeli bir şekilde doktorun yanina gidip "eaa bu bilegimdeki de cok cirkin duruyor ne ki bu ne ola?" şeklinde sormam ve doktorunda en neşeli haliyle: " yaaw bu cok buyumus biz bunu alalim" demesiyle başladi.
5 dakika sonra bir odada, doktorun yardimci beni ameliata hazirliordu. hazirlama isleminin en korkunc kismi su igne idi. normalde de igneden hic korkmayan, aglamayan bi insan olan ben, bu sefer aglamamak icin kendimi zor tuttum, zira; hizla ve ozgeden--hasta bakicim-- :) duydugum kadariyla dondurerek? vurmus igneyi. tabii direk damara vuramazdi, orda damar yok cunku.(ben gormedigime gore yoktur di mi:)
doktor geldi sonra, eheheh modunda bi sen sakrak, bi islem yapti-evet hala sakindim- guluorlar, konusuorlar falan bana "baslayalim mi?" dediginde baslamis bile doktorumuz, bir seyler aldilar hissettim-hissediyorum, ama bir yandan konusuyorum falan da bir yandan:) -as always-
canimin acisinin en cok arttigi nokta, doktorun: "burda bir parca var onu almazsak tekrar cikar ama" dedigi noktaydi, iste bu anda kafami kaldirip elime baktim, kanlar yarik seklinde bana bakiyordu, canim cok aciyinca doktora "kalsin gerek yok siz onu almayin cidden bak ya da bi igne daha vursaniz, benim aci esigim de cok dusuktur bikbikbik" konusuyorum, doktor bu sirada tamam bitti falan dedi, acinin zirveye ulastigi noktada konustugum icin yine aglamadim...:)

sonra kalktim hemen, dikilisini falan izledim merakla-- "estetik nerde? bu estetik olmucak galiba? olsun yara izlerini severim ben..." seklinde bu islemde bitti.
hastabakicim:) ozge ile hicbir sey olmamis gibi eve geldik, tabii ben sol elimi kullanmamayi beceremiorum.. ilaclari falan iciyorum ama, aciyor tabii.. olsun napalim..

ozge cok gurur duydugunu soyluyor, aglamadigim icin, sakince oturdugum icin...

anyway, tabii ki bende kendimle gurur duyuyorum:)

anlamak

anladim ki,
sozlerimi soyliceim degilsin sozlerime deger veren degilsin. sana bise anlatmaya calismak, duvara birsey anlatmaktan daha zor, ya da sana solediklerimi duvara anlatsam ne cok sey ogrenirdi benim hakkinda.

yikimlarima sende dahil olmak istiyorsun sanirim,
nasil olmak istiyorsan oyle ol ben sana artik bise demicem.

dunku mail olayinda daha okumadan kizip bagirip cagirip, sonra da sabah tesekkur etmen..."ironi" diyorsun ya, iste ironi bu.
ama ben gulmuorum.
tek sorun bu.

ofke ve uyku

sakinim..
sakinim..
sakin olmaya çalışıorum...

uykum bolundu, uykum bolundu, uykum bolundu...
sinirlerim bozuldu.

sakin olmaya calisiorum, ofkelenmemeye calisiorum, hosgor diorum yok, yani olmuor..

rahatsiz etmeyin yani bok var sanki.

sen beni yenemedin cunku ben seninle oynamadım

hayatimin ozeti iste.
bu kadar.

bugun 2 kere ofke patlamasi yasadim, cok cok cok degisken bir ruh haline sahibim. bi ara tamamen tukenmislik sendromu yasiordum, 5 dakika sonra ise gayet mutlu mesut kahkalar atiyordum. az once de oyle gayet mutluydum sonra uzuldum.
burda yazan kisi sen bilme bu yaziyi okuma da. zira gerek gormuyorum.
zaten okutur muyum sana,
sanmiorum ne blogumun adresini gondereyim ne baska bise..

finallere 1 saat calismadan giriorum. cok halsiz ve yorgunum.

ama iyiniyetime kimse inanmiyor. uzgunum.
3 yildir tanidigin bir zamanlar cok yakin oldugun adam da...
cok kisa zamanda tanistigin, seni birkac kere goren adam da...
sevgilin olan hayatini verebilecegini dusundugun, her adiminda dusundugun adam da..

bu kadar mi kotuyum ben, bu kadar mi evil bi halim var, bu kadar mi guvenilmezim...

evet oyleyim.
o yuzden kimse guvenmesin bana.

bende kimseye iyi davranmayim. hem banane canim. herkes ne hali varsa gorsun. benim niye umrumda olsun ki... yardim istersen evet, ama otesinde ben yokum. herkesten oldukca uzaktayim.
uzak kalmayi da seciyorum, bi nevi "yalnizim cunku raziyim..." durumu.

belki en guzeli. kimse tanimasin bilmesin beni, gerek gormuorum, oyunlarimi da buna gore oynucam bundan sonra. ne kadar gizlenirsem o kadar acik ediorum demek ki.

her an gidebilir halime aldaniyorlar belki, belki umursamazligimdan, belki oyle gorundugumden...cok da umrumda degil zaten. ne onemi var kim hakliysa...

"herkes gibi" bu uzdu beni. tam da nazim hikmet tekrar turk vatandasligina gecmisken...:
gönlümle baş başa düşündüm demin
artık bir sihirsiz nefes gibisin
şimdi ta içinde bomboş kalbimin
akisleri sönen bir ses gibisin

maziye karışıp sevda yeminim
bir anda unuttum seni, eminim
kalbimde kalbine yok bile kinim
bence artık sen de herkes gibisin