".. ben çoğu geceler içiyorum. bir çeşit umutsuzluktan kurtulmak için içiyorum. belki kendi kendimden. iki çeşit içen vardır. biri, benim gibi, kurtuluşu içkiden beklemenin utancıyla içer. bir de şu çevrendekilere bak. bunlar neden içiyorlar? toplum içinde yaşamanın baskısını, yükünü hafifletmek için. çekinmeden bağırmak, yüksek sesle gülmek için. dışarıda bağırmak, kahkaha atmak yasaktır. sokakta gülmemek için burda gülerler. böylesi az içer. ya ben? içiyorum da kurtulabiliyor muyum? belki yalnız baş ağrısından..."

ama konuşunca dahada cok içiyorum
benim içimde hep bi şeyler
olucak ben alişmişim kendimle konuşunca
beni benden aliyorlar gibi hissediyorum
bi bakiorum benim olanlar artık
başka birinin olmuş ben yine yalniz kalmişim
işte ozaman kendimi tekrardan yaratiorum kimsenin bilmedikleriyle
işte o zaman ben meydana gelio
ama içki mereti
konuşturuyo bu yönünü sevmiorum
ya o değişicek ya ben
bu iliski boyle yurumez..
terkedilmeyi yasamak da yersiz en iyisi dost kalalim...


--benim gibi birinden...