bazi seyler biter, sessizce.. fark etmezsiniz bile bittigini. bi sabah uyanmissin bitmis.. o artik yokmus, bir varmis bi yok olmus... caba sarf etmissin olmesin diye kurtarmaya calismissin, kemoterapi etc.. ama bitmis iste, sen bile fark etmemissin o gitmis.
fark etmissin de soyleyememissin, simdi soyluyebiliyorsun bu seni uzuyor, farkindayim cok uzuluyorsun, ama baslarken sana sormus muydu ki biterken sana sorsun?..
ani bi kalp krizi gibi iste.
bi anda olur her sey.
bazi seylerse baslar, sessizce... suskunca. ama iyidir. baslamasa bile bikac gun iyidir.
hem kim askin varligindan soz edebilir ki? ask diye bir sey var midir? yanilsamadir gecer..
bir bilgenin sabrini ta$irabilecek kadar saldirgan, bir kediyi sakinle$tirebilecek kadar uysal, bir toplulugu gulmekten kirip gecirebilecek kadar pozitif, yanindakileri intihara surukleyebilecek kadar negatif, butun gece dansedebilecek kadar enerjik, butun gun uyuyabilecek kadar yorgun, bir haftalik i$i yarim gunde bitirecek kadar hizli, yarim gunluk i$i bir haftaya yayabilecek kadar yava$, bir gelincik kadar narin, bir cam agaci kadar guclu...
Saturday, December 26, 2009
Friday, December 11, 2009
-nasilsin?
-vitrine konulmus herkesin baktigi ama almadigi bir elbise gibiyim.
-ne demek bu boyle?
-herkes bakiyor, almiyor: kimi cekindiginden, kimi korktugundan, kimi kendine yenilecegini dusundugunden, kimi pahali buldugundan, kimi zor, kimi kolay buldugundan, kimi begenmediginden...
-uzmuyor mu bu seni?
-uzmez mi? denenmekten yipraniyorsun artik, askiya asilip cikarilmaktan, herkese beni alicak umuduyla bakmaktan yoruluyorsun.. her birinde ayrı bir umut, her birinde ayri bir "belki"
- ne olacak ki seni alsalar? mutlu mu olacaksin?
-bunu bilemem simdiden. belki mutlu edicem, belki alinip bir koseye firlatilicam, belki cook sevilicem hic ustlerinden cikmicam. ama tek bildigim, su an burdan kurtulmak istedigim..herkese ayni umutla bakmak istemedigim.. sana bir sir vereyim mi? "bu sefer farkli olucak hissi" var ya, o en kotusu...
-vitrine konulmus herkesin baktigi ama almadigi bir elbise gibiyim.
-ne demek bu boyle?
-herkes bakiyor, almiyor: kimi cekindiginden, kimi korktugundan, kimi kendine yenilecegini dusundugunden, kimi pahali buldugundan, kimi zor, kimi kolay buldugundan, kimi begenmediginden...
-uzmuyor mu bu seni?
-uzmez mi? denenmekten yipraniyorsun artik, askiya asilip cikarilmaktan, herkese beni alicak umuduyla bakmaktan yoruluyorsun.. her birinde ayrı bir umut, her birinde ayri bir "belki"
- ne olacak ki seni alsalar? mutlu mu olacaksin?
-bunu bilemem simdiden. belki mutlu edicem, belki alinip bir koseye firlatilicam, belki cook sevilicem hic ustlerinden cikmicam. ama tek bildigim, su an burdan kurtulmak istedigim..herkese ayni umutla bakmak istemedigim.. sana bir sir vereyim mi? "bu sefer farkli olucak hissi" var ya, o en kotusu...
Thursday, December 10, 2009
hayat yoluna koysun kirdigi yiktigi her hayali...
şimdi biz neyiz biliyor musun?
akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.
birbirine uzanamayan
boşlukta iki yalnız yıldız gibi
acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz
bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca
kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız
ne kalacak bizden?
bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim su kırık dökük şiirim
sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında
ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden
bizden diyorum, ikimizden
ne kalacak?
akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.
birbirine uzanamayan
boşlukta iki yalnız yıldız gibi
acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz
bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca
kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız
ne kalacak bizden?
bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim su kırık dökük şiirim
sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında
ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden
bizden diyorum, ikimizden
ne kalacak?
Subscribe to:
Comments (Atom)