-nasilsin?
-vitrine konulmus herkesin baktigi ama almadigi bir elbise gibiyim.
-ne demek bu boyle?
-herkes bakiyor, almiyor: kimi cekindiginden, kimi korktugundan, kimi kendine yenilecegini dusundugunden, kimi pahali buldugundan, kimi zor, kimi kolay buldugundan, kimi begenmediginden...
-uzmuyor mu bu seni?
-uzmez mi? denenmekten yipraniyorsun artik, askiya asilip cikarilmaktan, herkese beni alicak umuduyla bakmaktan yoruluyorsun.. her birinde ayrı bir umut, her birinde ayri bir "belki"
- ne olacak ki seni alsalar? mutlu mu olacaksin?
-bunu bilemem simdiden. belki mutlu edicem, belki alinip bir koseye firlatilicam, belki cook sevilicem hic ustlerinden cikmicam. ama tek bildigim, su an burdan kurtulmak istedigim..herkese ayni umutla bakmak istemedigim.. sana bir sir vereyim mi? "bu sefer farkli olucak hissi" var ya, o en kotusu...