bugun kisisel tarihimin en zor gunlerinden birini gecirdim.
suskunum. ziyadesiyle sessiz. canim yandigi kadar can yakiorum uzgunum o
nedenle caresizim.
susma vaktidir simdi. olumune susma vakti..

cok seyim var solicek hala ve hala.. ancak susmak vaktidir simdi, ne konusmaya halim ne konusmaya gucum ne de ayaga kalkmaya halim var.. ama iyiyim iste. bi sekilde ii olmak "zorundayim" kendim icin degil, onun icin..herkes kendinden cok karsi tarafin canini yakmaktan korkuor, korkuor korktukca dusuor korktukca can yakiorus.. paramparca olan bi vazo elimdeki, her sey yerlerde.. duzeltmeye calistikca elimde kalior.. o yuzden dursun oyle. zamanla diyorlar, zamanla mi gecicek bunlar.. artik yalanlara inanamayacak kadar dogrular icindeyim. susayim ben en iyisi. sonsuza kdr susayim..
sorun benim biliyorum, benim degiskenliklerim... ben bile kendime tahammul edemiyorken bi baskasindan nasil isterim bunu, ne hakkim var benim buna..