sabah uyandiimda dunyanin en mutlu insaniydim ben bile inanamadım. naber diyenlere mutlu dedim sadece. mutluydum, keyfini cikarmak istedim. bunda gorulen ruyada artik f. nin gorulmemesi, ancak gecmisin bi sekilde tekrarlanabilir oldugu gercegi de vardi. goz ardi ettim bunu. hep yaptiigim gibi. artik ruyalarimda degildi. mutluydum iste otesi var miydi?
inanilmaz bi enerji, koşarak ankaraya gitmek istedim. aysegul ve ozge icin. dusunmeden saatlerce konusabilmek icin. o kadar cok konusmak ki sonunda ya sus ben konusucam diyen birilerinin olmasi icin.
sonra oglen oldu, artik gunun yarisina kadar mutlu olan ben yavastan hayallere dalayim dedim. puslu kitalar atlasi iste, kafami karistirdi. hersey dustu, ben zaten gercekligi hep sorgulardim iyice fenalasti bu durum.
slklLdlm, disari ciksam ne giyerim i dusundum, bi ton kombin yaptim, sunla su ayakkabi bu canta bu kupe seklinde.
sonrasi ise, delirdigim zamanlardi. delirdim. iste durupdururken. biliordum kotulesecegimi sonradan. oyle de oldu, nasi bi ofke nasi bi kotuluk, kufurbaz metin i gectim resmen, ne kufru mk kim kufredior derken buldum kendimi.
vodka ictim biraz, adet oldugu uzere, sigarayla kendime gelmeye calistim olmadi. gecen haftaki gunler suren uykulardan sonra, artik uyumamaya basladim. gercekten de aysegulun dedigi gibi cumartesi gecti.
otobuslere bindim, otobuslerden indim. tek aradigim oydu. -bi kitap okudum hayatim degisti demek istedim. diyemedim.
bugun yine yok oldum. bugun yine vardim. hangisi benim, ben var miyim gercekten bunlari sorguluyorum.
ve son olarak ciddi ciddi akil hastanesine yatmayi dusunuyorum..