bir bilgenin sabrini ta$irabilecek kadar saldirgan, bir kediyi sakinle$tirebilecek kadar uysal, bir toplulugu gulmekten kirip gecirebilecek kadar pozitif, yanindakileri intihara surukleyebilecek kadar negatif, butun gece dansedebilecek kadar enerjik, butun gun uyuyabilecek kadar yorgun, bir haftalik i$i yarim gunde bitirecek kadar hizli, yarim gunluk i$i bir haftaya yayabilecek kadar yava$, bir gelincik kadar narin, bir cam agaci kadar guclu...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
Romalı filozof Seneca'nın ilginç bir mutluluk tanımı var: "Mutlu olmanın ilk şartı mutlu olduğunu sanmandır.. Çünkü önemli olan nasıl olduğun değil, nasıl hissettiğindir"
Ben bu tanıma uydum.. Kendimi O'nun vazgeçilmezi sandım.. "Öyle sanmak" ile "öyle olmak" arasındaki ayrımı sildim..
Ama o benden vazgeçti..
Sonra...
Sonra ne mi oldu??
İlkin yıkıldım.. Ama derdimden ölmedim en azından..
Daha sonrasında da: müzik değişince, dans da değişti..
Metabolizma kendini onardı..
Post a Comment