en yakın çocukluk arkadaşlarının birinin "en sevdiğim uyku" türüdür bu. içersin ilacı, parasetamolu hissedersin işte, arada yasal uyuşturucu dersin ya onun gibi bir şeydir. bu uyku, diğer tüm uykulardan, diğer tüm duygulardan bağımsızdır. var ile yok arasındadır, yalnızlığın eksi sonsuza yakınsarken ki halidir. kafanda yapman gereken binlerce iş, düşünmen gereken onlarca soru varken bu uyku hayatla arana bir duvar örer ve ne varsa gerisinde bırakır yaşadıklarını. rüyalar görürsün, otobüslerden inip, otobüslere binen orhan pamuk gibi olursun bi anda; yeni hayatını bulduğunu düşünürsün. arada uyanırsın, fiziksel olarak o kadar güçsüz hissediyorsundur ki, nefes almak öyle zor ve acı vericidir ki "neden uyandım ben şimdi" der geri uykuya dönersin.
bu uyku, diğerlerinden bağımsızdır dedik ya öyledir; iyileştirir. kalp kırıklarına iyi gelir, mide ağrılarına iyi gelir, hiç durmadan akıp görmeni engelleyen gözlerine iyi gelir, unuttuğun ve hatırlamak istemediğin her şeye iyi gelir. sen bile şaşırırsın, sanki hasta olman mucizeymiş gibi gelir.
bilirsin bu uyku bitip normal hayata devam etmeye çalışırken çok şey yarım kalmış gibi gelecektir, çok sevdiğin rakamlar sana düşmanlarmış gibi bakacak, o güzel havalar bi anda tekrar soğuğa dönecektir.
bazen sırf, hastalık uykusunu uyumak için hasta olası gelir insanın; bazen de mecburdur yaşaması gerekir, hayatın pause tuşuna basması gerekir, yaşar..
http://www.youtube.com/watch?v=OtVjjZDDIAs
No comments:
Post a Comment