birine kendisini kendisinden bagimsiz sevdigin nasil anlatilabilir acaba? bu simariklikla ben bunu pek beceremiorum sanirim, tam asik oluorum her sey harika sonra geciyor, bi' de ben her seyi unutuyorum bu ara.

bazen dunyanin tamamen baska bir yerinde yasadigima inaniyorum-hos yasiyorum cunku zihnimde oyle, sizofrenmisim gibi bakma bana! tamam bizim ailede sizofreni genetik olabilir ancak bende nuksetmedi henuz-

bazen de bu dunyanin cok icinde yasiyorum, gorduklerim duyduklarim insanlarin kendini bilmezlikleri-zaman zaman onlara dahil olusum tabii ki- beni rahatsiz ediyor o zaman da baska dunyaya gidiyorum.

benimki dunyalar arasi seyahat.

bundan once kac yasamim vardi cok merak ediyorum, birinde kesinlikle ingiltereydim biliyoruz artik gallerde kaldim, birinde kesin kopektim bkz: actually i'm a dog person, birinde kesin kediydim, birinde cok bilmis bir ev kadiniydim kocasini bastan cikarmak icin her seyi yaparken gozu disarda olan ilgi manyagi, birinde rahibe evine esine cevresine sadik full inancli, birinde buyucuydum ki bu ingiltere zamanima denk geliyor ama sonrasinda bi anadolu buyuculugum var, o yakinlarda, birinde iktidar oyunlarinin etkili isimlerindendim(manipulasyon yetenegimin nerden geldigini saniyordun??) , birinde koyluydum kit kanaat geciniyordum, birinde homeless idim bu da ingilterede sanirim yazdigim an hic gitmedigim londra sokaklari geciyor gozumun onunde, birinde devrimciydim sanirim paris devrimi olabilir, yakin hayatlarimdan birinde ise coook asik ama kavusamayan bi kadindim sanirim ve yazardim durmadan yaziyordum...hatta yazarken delirdigime sahit olanlar bile varmis.

ay hayatlarimi ne kadar kolaylikla saydim ben boyle bi anda, cok alakasiz sinav calisirken acip bunlari yazmam cok hissi kalbel vuku.