merhem olamadık, olamadık işte.
yaralarımızla yaşayamadık. o kadar komik işte sonuçta onları seçmemiz. ikimiz de daha çok seviyorduk belki yaralarımızı, belki de daha bağlıydık, alışmıştık onlara.
sır saklayamayan ben, sırrı olduğunu aklına bile getirmeyen sen. inatçı ben, akışına bırakan sen...
yazabildiklerinden hep daha fazlası insan, havlayan köpek ısırmaz hesabı.
farklı bir yaklaşım boyutu yaşadıklarını yazabilmek, yaşamadığını yazmak mümkünmüş gibi, yaşamayı anlamışız gibi..
kalabalık bir dünya, yüzüme bakıp geçenleri tanımıyorum çoğu zaman.
benzer kıyafetler, benzer vücutlar..
sende
bulduğum...
"yalnızlığı",
ikimizin,
yaşanan?!?

kim tutar ki elini bir daha..içini kanatan bir ruya olur bu yara...