hicbise yetmiyor sanki bana, hiic bir sey.. aklimda onlarca dusunce, huzur ise bi anlik gelip geciyor, sonrasi tekrar dongu...
baslik beni oldukca acikliyor su gunlerde.. gokanla bile konusmak istemiyorum, mumkunse oldukca uzak olalim, mumkunse uzunca bi sure susalim... herkes kendi dunyasinda cunku.. birlikte ama yalniz belki de her iki taraf, ama her iki tarafta karsidaki zarar gormesin diye susmayi tercih ediyor, sustuklarimiz da buyuyor icimizde iste...
aslinda haksizlik ediyorum sanki icimden ona bilemiyorum ki..
belki ben yanlis goruyorum, belki hersey oldukca stable, ama ben unstable bi insanim oldum olali, duraganlik hep beni bunaltti, kacip gitme istegi dogurdu..
bozcaada'daki gibi olsun istiyorum hayat... dusunmeye gerek olmadan... yilin 3 ayi hep gidicem oraya karar verdim:) hatta 4ümüz birlikte we hope...
yarin Efsun Hanim geliyor, super aklimdaki bi'cok seyi rahatlikla sorabilecegim insan:)
2 gun sonra da izmire gidiyorum..
bir haller olmus sana yine
bırak gun yanından gecip gitsin
yarın sansını yeniden denersin
No comments:
Post a Comment