akmayan rimel

eskiden kullaniyordum bunlardan, ama o zaman aglamiyordum ki, her aksam mecburen siliyordum gözlerimi dus alsam bi saat yuzumu yikasam gene cikmiyordu, ama,
o zaman aglamiyordum ki ben.
simdiyse,
cooook sevdigim kirpiklerimle insanlari dovebilecegim rimelim akiyor gozlerimden,
hem de her gun.
her gun rimel surmucem artik gozlerime diyorum, akiyor gecenin sonunda silmek gerekiyor, zor bi durum bu.
alismak gerekiyor, ama halim yok gidip waterproof mascara alicak...
kalsin boyle,
nasil olsa sabah goren yok.

"Gelmesen onemli degil, gelsen onemli olurdu
Gelmemen buyuk yalnizligimi doldurdu..."

ikna edilemez kisi olmak

herhalde super biseydir diye dusundugum durum. gayet de ikna edilemeyen biri olmak, duvara konussan duvarın "wayy ozlem dogrusun haci" diyecegi seye "ii geceler" diye cevap vermek. harika bise heralde:)

ki ben israri ve iddiayi hic sevmem..

don't be fooled by me

bana aldanmayın!yüzüm bir maskedir,sizi aldatmasın.binlerce maskem var,çıkarmaya korktuğum,ve,hiçbiri ben değilim...olmadığımı göstermekikinci doğam oldu."kendinden emin biri" dersiniz,sanki güllük gülistanlıkbenim için her şey...adım güven belirtir,ve,oyunumun adı"ağırbaşlılıktır".içimde ve dışımda denizler sakin,herşeyin kumandanı ben...kimseye gereksinme duymayanben...fakat, inanmayın bana,lütfen!..her şey dışta düzgün ve cilalı,hiç yıpranmayan ve her zaman saklayano maske!..altta ne güven, ne de rahatlık...altta,karışıklık, korku ve yalnızlık içinde bocalayangerçek ben!..ama saklarım bu gerçeği savunuculukla...kimsenin bilmesini istemem...zayıf taraflarımı düşündükçe,titrer ve sararırım...ya başkaları görürse iç dünyamı...gerçek ben ve yalnızlığımı!işte,maskelerimi onun için takarım...onun için, arkalarına saklanacakmaskeler yaratırım...onlar,gösterişte kullanabileceğimparlatılmış yüzlerim.beni korur, bakan gözlerden...beni olduğum gibi kabul edecek,sevecekbakışlar bulamazsam,solacak kuruyacak gerçek ben...ve,ben bunu biliyorum.beni kendi maskelerimden kurtaracak,kurduğum hapishaneden kaçıracakdiktiğim engellerden aşıracak,beni seven,beni anlayanbakışlar olacak.bana,"sen değerlisin" diyecek,"maskesizken, daha bir insansın""daha yakın, daha bir dostsun"diyecek bir bakışabeni gören bir bakışamuhtacım...benim yanıma sokulman kolay olmayacaktır!..uyarırım seni dost!..uzun yıllar kendini yetersiz hissetmiş ben,sana kendini kolayca açamayacaktır...bütün gücümle tutunacağım maskelerime,ne kadar sokulursan yakınıma,o denli şiddetli geri iteceğim seni...kim olduğumu merak ediyor musun?hiç merak etme...ben çevrendekiher erkek ve kadınım...maske takan her insanım.

ben sen haric herkesi dusunuyorum bugun. ama herkesi. her seyi. su zamanlar gecip geri donup baktigimizda neler olacak diye dusunuyorum.
dun bi arkadasla bulustum, o kadar sessiz ve sakin gorunumluydu ki. alip lunaparka goturme istegi hissettim, yine hiiiiiiiic susmadan konustum, bilirsin benim oldugum yerde kimse konusmaz. yoldan gecenleri seyrettik en cok. durduk oyle. hani oyle durursun ya. nedense bende sarilma istegi yaratti, belki depresif kedi oldugundan. malum depresif kedilere hic dayanamam ben.
simdiyse, oyle iste bosbos oturuyoruz, ben nefes almakta zorlaniyorum burda degil de ozgede olsaydim disari cikip icseydim diyorum.
umutu ariyorum su sira cok fazla. izmirde olmak, umutla sacmalamak istiyorum.
sen haric herkesi dusunuyorum bugunlerde. sen haric herkesle aram iyi. sen haric herkes yanimda.
dusunuyorum, bu ara verme sureci gecince ne hissedices? ben su an hic bisey hissetmiyorum da.. o zaman ne hissederim cok merak ediyorum...
inanilmaz sakin ve duraganim.
izliyorum yine.
sevmedigim bi sehirde, bulunmak zorunda oldugum aslinda beni seven insanlar arasinda, duruyorum oylece...

bi sen yoksun yanimda. sen haric herkes burda..


yesilim bugunlerde, hic olmadigim kadar yesil hem de... lacivertle yazdigima bakma, otorite degil huzundur lacivert benim icin...

son zamanlarda en sevdigim eylem bos bos masaustunu izlemek

hissizligimizden konusuyoruz karsilikli, nasil duraganlastigimizdan, boyle hicbisey fark etmeden yasadigimizdan, kendimize dondugumuzden...
"bense rol yapan bi halde herkesten uzak o kadar cok susuorum ki.... kimse inanmıyor sustuguma, ama susuorum istikrarlı bi sekilde
2 sekilde olur ya genelde anlatirsin herkse
durmadan susmak bilmeden
ama bu boleydı bole olurdu bole olsaydıı...
ama ole diil simdi susuorum...."

diyorum. cevap veriyor:
"normalde kendinle konuştugundan daha az konusucaksın
ama susmakta güzel
22 senedir yılmadan yaptıgım en nadide eylem "


kendisi dost dediklerimizden "you look so pale" -cok solgun gorunuyorsun- insani..

bi yerlerde bir seyler yanlis gidiyor hissi, bi eksiklik hissi, ne koyarsam yerine dolar bu bosluk sorulari... ama en cok da durmak... sonsuz bir kosudaymis gibi sadece durmak...
ve izlemek.

insanlar cesit cesit...

ne degisik insanlar var: cok sevdigin bi donem cok yakin oldugun, hayatinin askini aramis buldugunu sanmis kaybetmis hala ofkesini yasayan... yeni buldugu birine hayatini adayacak kadar baglanan... uzun zamandir hayatindaki insandan soguk duran ancak kaybetme korkusuyla iyi davranan...
iliskiler durumundan kisa iki uc ornek bu...
halbuki bilseler "yuzler ayni isimler baska..." her ask, sevgi, iliski whatever ayni, unique degil, sensin onu unique yapan, saniyorsun ki karsindaki...
anlamadigim,
icinde hala ofke bulunduranlar... gecmis gitmis, meshur bir kufur vardir( kufru noktalama isareti olarak kullanmak) buraya tam uyar. oysaki, her sey ayni. her sey saf bi aidiyet duygusundan kaynaklaniyor belki.
oysa,
bir de ait olamayan insanlar vardir. ne yasadiklari sehire, ne baskalarina ne kendilerine ait hissederler. evet, insanlar vardir cok severiz cooook oluruz ugruna ve biter. bu normaldir. artik saglam durmaliyiz, bunun farkindadir.
degisik sandigin her sey ayni. cogunlukla siradan. cok abartma, hayatinin anlamini kendine yukle. kaybedilebilir olanlara degil.

kaldi ki, insanlar- benim gibileri-- 100 kisiye sorsaniz "degisken, slklLhan" olarak tanimlananlar yani, ait olamazlar, ait hissetmezler. bu ozgurluktur, bir gun var bir gun yokluktur, kiralik olmasidir herseyin. satilik degil...

harikasin arkadasim sen de, bi zamanlar seni kirdi diye birine hala kin duyup yeni biriyle bir an once evlensem derken...


--eski bi yakin arkadasa yazilmistir--

soru eklerini kullanmamak

biraz kibrisli olmak, paradokslarla yasamakkibris kiralinin dedigi gibi "tum giritliler yalancidir ben bir giritliyim" demek(evet giritlileri sonradan ogrendim, hayatim boyunca tum kibrislilar olarak bildim bunu ben), dahasi emin olmak sordugun sorudan. alacagin cevaptan. "sana bi soru sorabilir miyiiimm?" den sonra "sor" cevabi alininca "ama ben zaten sordum sorumu" demek. butun bu konformist hayattan uzakta kalmak biraz.
aslinda birazda nese sorulari boyle sormak, sener sen filmi gibi. bulunulmasi zorunlu bir yerde masanin altindan kolaya vodka karistirmak gibi.
degisik...
anlayamayacagini dusundugun insanlarin gozlerindeki umudu gormek soru eklerini kullanmak...